हरेक वर्ष नेपालका शहरी क्षेत्रमा डिभीले नेपालीहरुलाई एउटा सपनाले मोहनी लगाइदिन्छ । प¥यो भने अमेरीका गइन्छ, महिनाको लाख, डेढ लाख मज्जाले कमाइन्छ । तर काठमाडौको दहचोक गाबिसमा ब्यावसायिक गोलभेडाँ खेती गरिरहेका पद्मलाल घिसिङ्ले डिभी त सुनेका छन् तर उनलाई यसको कुनै चासो र चिन्ता छैन । उनलाई त एउटै मात्र चिन्ता छ आगामी बर्ष ४० रोपनी क्षेत्रफलमा कसरी गोलभेडा खेती गर्ने भन्ने बारे । अहिले २७ लाख लगानी गरेर २२ रोपनी क्ष्ोत्रफलमा गोलभेँडा खेती गरेका घिसिङको कमाई नै सबै खर्च कटाएर महिनाको दूई लाख हुने गर्दछ । पोहोर गरेको २७ लाख लगानी १ महिना अगाडि नै उठाएसकेका उनले अझै ३०–३५ लाखको गोलभेँडा बिक्री गर्दैछन् । १४ जना कामदार राखेका उनले मासिक १ लाख २६ हजार उनीहरुलाई दिन्छन् भने बार्षिक रुपमा जग्गा भाडाबापत २ लाख ४० हजार बुझाँउने गदैछन् । कक्षा ३ सम्म मात्र अध्ययन गरेका घिसिङको पूख्र्यौली घर रामेछाप बेथान रहेछ तर उनको परिवार भने उनी सानो छँदै सर्लाही झरेको रहेछ । उनले यस भन्दा अघि धेरै थरी काम गरे, ठेक्का पट्टा, ब्यापारका साथै उनी ५४ सालतिर बैदेशिक रोजगारीका शिलशिलामा २ वर्ष कतारमा पनि बिताए तर भने जस्तो सफलता हात लागेन । बिदेशमा चित्तबुझ्दो कमाइ नभएपछि उनी २०५८ सालमा काठमाडौको कालीमाटीमा आए र तरकारी
ब्यापार गर्न थाले । पहिला सर्लाहीमा छँदा पनि गोलभेँडा खेली गरेका थिए । त्यही अनुभव उनलाई यहाँ पनि काम लाग्यो । गोलभेँडा खेतिबाट भएको आम्दानीले उनले अहिले बलम्बु गाबिसमा ४० लाख लगानी गरेर जग्गा सहित १ तले पक्की घरको निमार्ण गरेका छन् । उनका २ जना छोराहरु पनि अहिले नाम चलेका महंगा कलेजहरुमा पढ्छन् । उनका जेठा छोरा इन्डियाको शारदा यूर्निभरसिटीबाट इन्जिनियरिङ गर्दैछन् भने कान्छो छोरा बल्खुमा रहेको वर्नहार्ट कलेजमा अध्ययन गर्दैछन् ।
कृषिमा असिमित उत्साह, नयाँ सपनाहरु
अब आउने सिजनमा ४० रोपनीमा खेती गर्ने लक्ष्य भएपनि उनले भबिष्यमा जग्गा पाएसम्म सय, दुई सय रोपनी सम्म गोलभेँडा खेती गर्ने सपना देखेका छन् । भारतबाट लाखौँ रुपियाका तरकारी नेपाल भित्रिरहेको अवस्थामा नेपाललाई तरकारीमा आत्म निर्भर बनाउन् नेपालमा ब्यावसायिक कृषिको विकल्प नभएको उनी औल्याँउछन् । अहिले गोलभेँडा मात्र खेती गरेका उनले यसपालीको हिँउद देखि अन्य तरकारीहरु लौका, घिरौँला, सिमी बोडी लगातका अन्य तरकारी खेती गर्ने उद्धेश्य बनाउका छन् ।
No comments:
Post a Comment